Panamarenko 1940 Antwerpen
Studie voor Persis Clambatta 2001
“Een servo layout voor de Archeopterix Bot Jos”
Dit vogeltje vertelt mij als stedenbouwer een complex verhaal over tijd en leeftijd, natuur en techniek, mens en dier, vreugde en verdriet.
Het is een hightech huisdiertje dat kakelend van plezier mijn hart binnenfladdert, en tegelijk is het een skelet, miljoenen jaren oud, dat weigert voor dood aan het plafond van een natuurhistorisch museum te gaan hangen…
Dit is een heel lang verhaal kort gemaakt door een bijzonder vaardig kunstenaar. Hij is niet alleen talentrijk, maar ook volhardend en gedisciplineerd genoeg om zoiets verfijnds voor ons te maken. Dat is een eenzame bezigheid – uren zweten en zwoegen, met houtjes en touwtjes priegelen in zijn atelier. Met al dat gedoe heeft hij mij iets héél belangrijks, mídden in mijn gezicht gesmeten: een oeroude levensdrift spettert mij tegemoet… ontwapenend én meeslepend.
Zó is de stad. Soms. Af en toe voel je het, en zó zou het overal moeten zijn. Zó moet het zijn wat ik met haar doe. Vol leven, alert, piepjong en oeroud tegelijkertijd. Een heel lang verleden achter zich en een stralende toekomst voor zich, die ze, onhandig fladderend, vol moed en levenslust tegemoet gaat.
Maarten de Vletter